… E
LA GIURANA FINI’ VUDDUTA |
Dù
giuraneddi, p’un s’annuiari,
na
passiatedda si misiru a fari. “O
ma cummari facìammuni un bagnu, ca cca
vicinu, mi pari, c’è un stagnu”. |
|
Ma pi
risposta dda stolita amica dissi:
“Cummari! si propriu all’antica! vìani
cu mìa, ti puartu in piscina, unni,
sicuru, c’è genti cchiù fina!” |
|
“No,
nun ci vìagnu, nun sugnu cumminta,
ca ssa
piscina pi mmia è piddifinta!” E avìa
ragiuni sta giuranedda, piscina
‘un era, ma na pignatedda. |
|
Senza
cchiù diri na mezza palora,
un tuffu
fici ni la cazzalora, dda gran
‘ntamata ca si sintìa sperta -tutta
cuntenta- cu la vucca aperta. |
|
La
pignatedda era ‘n capu lu fuacu:
m’a
la giurana cci parsi un juacu. E quannu
l’acqua si fici cchiù calla, p’aviri
friscu sinn’acchian’a galla. |
|
Ma doppu
tecchia cu l’acqua bullenti,
dda babba
‘n testa nun fici cchiù nenti. Adasciu
adasciu s’avìa abituata a stari
bona nill’acqua callìata. |
|
Quasi era
cotta, nun s’arriminava,
a lu so
stagnu … a l’amica pinzava… Siddu
trasìannu già l’acqua vuddiva, certu, cu
un santu, a lampu nisciva … |
|
Ti pari
strammu tanticchia stu cuntu?
S’un
lu capisti d’unn’appi lu spuntu, basta ca
‘n tunnu ti fìarmi a talìari quantu
vilenu ti fannu cuddari. |
|
E picca
oji e picca dumani
tuttu
t’arrobbanu di li to mani. Quannu pua
vidi ca già sì futtutu, è
troppu tardi: t’ashj arrustutu. |
|
(…
parabula significa tarantula ballarina …)
|
|
Nicolò
Falci |